Een lichaamshouding zegt soms meer dan woorden.

Bij het maken van een beeld word ik geinspireerd door gebaren en houdingen. Ik stel de mensfiguren samen uit verschillende onderdelen en materialen die vaak met elkaar contrasteren.

De benen en het lijf kunnen bijvoorbeeld van  ruw onbehandeld gips zijn en het hoofd van een transparant textiel. Ook gebruik ik gedeeltes van etalagepoppen en voeg ik attributen toe die de spanning in het beeld verhogen.

Op deze manier geef ik de beelden een eigen kracht en inhoud.

De uit fragmenten samengestelde figuren roepen, door de manier waarop ze in elkaar gezet zijn, een soort ongemak op.  Dit wordt nog versterkt doordat de lichaamsverhoudingen vaak  niet overeenkomen  met de werkelijkheid.

Zij tonen hun onmacht en kwetsbaarheid.

De figuren  zijn niet naar de werkelijkheid gemaakt en zijn geen „echte mensen’” maar sculpturen die menselijk zijn.

Het beeld zelf, nodigt de kijker uit het verhaal te ontdekken.